| Napisany przez Mariola Baron, z 10-05-2007 09:35 |
| Średnia ocena użytkownika |
 (0 głos) |
|
| Opinie |
1086  |
|
W
przedszkolu wychowanie plastyczne pełni szczególną rolę. Za
pośrednictwem twórczej ekspresji plastycznej i percepcji otaczającego
świata dziecko gromadzi doświadczenie zarówno poznawcze, jak i twórcze.
W procesie tworzenia dziecko doznaje silnych przeżyć, które nie tylko
wynikają z samego działania lecz także z możliwości wyrażania środkami
plastycznym własnych uczuć. Pracą plastyczną dziecka kierują:
wyobraźnia, fantazja, przeżycia. Rysunki są dla „maluchów” widowiskiem,
sceną, na której same tworzą, umieszczając swoich bohaterów, kształtują
świat swych marzeń i ukazują obraz samych siebie.
Dziecko tworzy bez specjalnego przygotowania. „Przy czym każdy twórczy
moment jest okazją do zdobywania nowych spostrzeżeń i doświadczeń
przydatnych w następnym działaniu, zatem najlepszym przygotowaniem do
twórczości jest sama twórczość." [1].
W czasie pobytu w przedszkolu uzdolnienia rysunkowe dziecka są
rozwijane przez systematyczne rysowania kredką, pędzlem, węglem,
patykiem czy flamastrem. Przy tworzeniu rysunkowych kompozycji dziecko
kieruje się indywidualnym wyczuciem i instynktem, doskonaląc na miarę
własnych możliwości swoje wypowiedzi rysunkowe. Poza malowaniem, czy
rysowaniem do najbardziej ulubionych zabaw należy formowanie i lepienie
z gliny, masy solnej, masy papierowej. Gotowe wysuszone rzeźby dziecko
może ozdabiać, malować, wykorzystać do zabaw.
Inną techniką bardzo atrakcyjną dla dziecka jest wycinanka i
wydzieranka. Dziecko w przedszkolu może w tej technice tworzyć
kompozycje dekoracyjne, abstrakcyjne lub kompozycje przedstawiające
jakieś przedmioty lub postaci na płaszczyźnie i w przestrzeni. To tylko
niektóre techniki plastyczne, jakie są wykorzystywane w pracy z
dziećmi. Nowe tworzywa, materiały, narzędzia, specyficzny charakter
każdej z technik plastycznych wpływają na twórczą wyobraźnię dziecka,
inspirują i zachęcają do prób. Aby uzyskać jak najlepsze wyniki w pracy
z dziećmi według Jadwigi Cybulskiej- Piskorek, należy przestrzegać
następujących zasad:
1) zajęcia powinny odbywać się w atmosferze życzliwości zachęty i spokoju
2) każde dziecko winno pracować swobodnie, bez żadnego przymusu i ingerencji nauczyciela
3) nauczycielka na początku i w trakcie zajęć
powinna inspirować twórczość dzieci różnymi środkami (materiał i
narzędzia, opowiadania i baśnie, piosenki i wiersze itp.)
4) dziecko powinno mieć możliwość zakończenia swej twórczej pracy- nie należy nagle przerywać zajęć plastycznych.
Naturalna skłonność dziecka do ekspresji plastycznej
ma służyć pogłębianiu i wzbogacaniu wartości estetycznych i umysłowych
jego dziecięcej twórczości, aby rozwijała się zgodnie z rytmem jego
wzrastania. Dziecko poprzez swoje prace plastyczne może wyrażać samego
siebie, rozwija własną wyobraźnię i pomysłowość.
Celem najważniejszym zajęć plastycznych jest
uwrażliwienie dzieci na piękno otaczającego świata i przygotowanie
dzieci do świadomego odbioru dzieł sztuki w życiu dorosłym. A.
Misiurska twierdzi, że „zadaniem prowadzącego zajęcia jest popieranie
wszelkich form eksperymentalnych i dyskretne czuwanie nad samodzielną
pracą dziecka. Nauczanie przez opiekuna własnego widzenia świata i
wymaganie dostosowania pracy do swoich wyobrażeń, zahamuje proces
twórczy. Ograniczanie spontaniczności dzieci może sprawić, że ich prace
będą jednakowe pozbawione indywidualności i świeżego, niebanalnego,
dziecięcego widzenia świata”.
[1] K. J. Szmidt, B. Rakowiecka, K. Okraszewski: "Porządek i przygoda- lekcje twórczości"
|
Komentarze użytkowników (0)
|
|
|
