Mogę być niezadowolona z wielu rzeczy, które dzieją się wokół mnie: reforma przedszkolna, naburmuszona koleżanka w pracy, niesprawiedliwość i brak współczucia dla ludzi i innych stworzeń tego świata, bezmyślnego zatruwania środowiska w którym żyję...itd. Mogę,...

Nie szukam zbyt daleko, bo te małe istotki otaczają mnie codziennie, są jak balsam na moje humory, dolegliwości i kłopoty. DZIECI są moją nadzieją na dalsze losy tego świata i oparciem w trudnych dla mnie chwilach. Kocham je.  Autentyczne, szczere, bezpośrednie, pełne miłości i niepohamowanego szczęścia zarażają nawet najbardziej schorowanych pesymistów. Nawet te najbardziej rozbrykane i kłopotliwe mogą wnosić pozytywne wartości w moje życie. Uczę się od nich tego, czego nie można nauczyć się od dorosłych. Wystarczy z nimi być, rozmawiać, rozumieć i mówić o wszystkim w sposób dla nich zrozumiały.  Jestem szczęśliwą przedszkolanką i dziękuję Bogu, że otaczają mnie mali ludzie o wielkich serduszkach.

 

Wszystkim Przedszkolankom życzę na Boże Narodzenie i Nowy 2012 rok,

by mieli wiarę i nadzieję w wyrastające nowe pokolenie.

  Miłość  wówczas przyjdzie sama.