W ćwiczeniach, związanych z rozumieniem tekstu, bardzo pomagają polecenia, które kieruje się do każdego dziecka z osobna. Taka metodę stosują chętnie nauczycielki z przedszkola w Dąbrowie Zielonej; ich wychowankowie codziennie rano znajdują w swoich szufladach zaadresowane do siebie koperty z poleceniami. Okazało się, że dzieci wyjątkowo poważnie traktują polecenia pisemne i solennie wypełniają nawet takie obowiązki, od których zazwyczaj, ponaglone ustnie, starają się wymigać. W przedszkolu nr 22 w Białymstoku, podczas zajęć otwartych, przyglądałam się następującemu ćwiczeniu: nauczycielka postawiła na środku sali krzesło, a zebranym wokół dzieciom rozdała kartki z poleceniami: połóż głowę na poręczy krzesła;, usiądź na krześle; stań na krześle; wsuń pod krzesło lewą stopę; obiegnij krzesło trzy razy, itp. Jedno krzesło umożliwiło ćwiczenie około dwudziestu różnych zadań, a dzieci bawiły się przy tym znakomicie.

 

Takie ćwiczenia można prowadzić z dzieckiem i w każdym domu, i w każdym przedszkolu.

 

Warto wprowadzić zwyczaj, że nauczycielka pisuje na tablicy zdania, których podmiotem - o czym dzieci wiedzą - ma być jedno z wychowanków. Kiedy pojawi się pierwsza litera, na przykład "J", Jasia, Joasia, Józek i Jurek z najwyższą uwagą będą czekać na kolejne litery, by dowiedzieć się, o którym z nich pani pisze. Ale i inne dzieci zaciekawią się, o czym będzie to powstające na ich oczach zdanie. 

 

Przy okazji pragnę zauważyć, że tablica do pisania powinna znaleźć się w każdej przedszkolnej sali. Dzięki niej łatwiej wprowadzić obyczaj komunikowania się z dziećmi językiem pisanym. Bywa nawet, że nie trzeba nawoływać dzieci do spokoju czy klaskać w dłonie, wystarczy napisać na tablicy: "Proszę o ciszę"...