Glottodydaktyka- charakterystyka metody
23.12.2007.
Glottodydaktyka jest metodą przygotowującą dzieci w wieku przedszkolnym do nauki czytania i pisania. 
Glottodydaktyka jest metodą fonetyczną, zakładającą istnienie w polszczyźnie 36 fonemów.
 
Pochodzenie słowa GLOTTODYDAKTYKA

glottis - mowa, język, myśl;dydaktyka - wychowanie;

glottodydaktyka - wychowanie językowe 

 

Twórcą Glottodydaktyki jest prof. Bronisław Rocławski- nauczyciel, praktyk, i językoznawca., który na bazie wieloletnich doświadczeń opracował program przygotowywania dzieci do nauki czytania i pisania.

 

 


FONEMY 

Fonemy w języku polskim zapisywane są 36 literami podstawowymi. Ponieważ nasz język nie jest ściśle alfabetyczny (wymowa ulegała szybszym zmianom niż pisownia) zapisywane są także literami niepodstawowymi. Istnienie liter niepodstawowych stanowi o trudności poprawnego zapisania słowa, szczególnie dla dzieci, które poznają dopiero świat liter, a żyją w świecie fonemów, głosek, języka mówionego a nie pisanego.

Dlatego w tej metodzie litery niepodstawowe w początkowej nauce pisania i czytania zapisywane są na czerwono, by zwrócić uwagę na trudność ortofoniczną i ortograficzną (inaczej czytamy niż jest napisane, inaczej piszemy niż mówimy).

Stosowania zasad ortofonicznych w czasie czytania ( podstawianie odpowiedniego fonemu pod literę ) powoduje, zdaniem twórcy metody, rozumienie czytanego tekstu np. auto czytamy [ałto] a nie [auto], kwiat czytamy [kfjat] a nie [kwiat].

 

W glottodydaktycznej metodzie nauki czytania i pisania kładzie się nacisk na poprawną wymowę, stąd stosuje się wiele ćwiczeń ortofonicznych (przy lusterku) oraz na poprawnym wybrzmiewaniu głosek bez przygłosu y.

LITERY

W metodzie wiąże się głoskę z literą. W początkowej fazie na podstawie litery "O", ponieważ układ ust w czasie wybrzmiewania jest podobny do znaku graficznego. Stosuje się "odczytywanie " słów na podstawie układu ust. Nie wprowadza się wyrazów podstawowych tak jak w metodzie tradycyjnej( "O"- jak "osa" ) lecz pokazuje się literę na tle innych, by dostrzec różnicę i wszystkie jej cechy dystynktywne.

Dzieci poznają 36 liter podstawowych od razu w czterech wersjach:

mała i wielka pisana,

mała i wielka drukowana.

Zabawy z literami trwają równolegle z ćwiczeniem słuchu fonematycznego, kończą się bierną znajomością liter.

Czytanie

Czytanie zaczyna się metodą ślizgania się po literach, co prowadzi do uniknięcia głoskowania i szybsze opanowanie płynnego czytania. Czytanie zaczyna się na literach podstawowych oraz na literach pisanych, ponieważ autor metody twierdzi, że nauczyciel musi przybliżać litery,  z którymi dziecko ma mniejszy kontakt.

Wpóźniejszym etapie wprowadza się litery niepodstawowe.

 

 

Pisanie

W przygotowaniu do pisania stosuje się rysowanie po śladzie z wyraźnie zaznaczonym kierunkiem pisania.

Autor opracował tzw. pismo pętelkowe, które ma prowadzić do płynnego pisania. Istnieje także wersja bezpętelkowa. W kreśleniu liter kładzie się nacisk na prawidłowy kierunek, czemu służą ćwiczenia na materiale literowym z zaznaczonym strzałkami kierunkiem pisania, by dziecko samo mogło dokonywać kontroli prawidłowości pisania.